Vorige maand begon ik bij Proefdiervrij. Wat een rollercoaster en warm bad tegelijk! Een rollercoaster omdat proefdieren voor mij een heel nieuw terrein is, maar een warm bad vanwege de fantastische collega’s.

Eerder schreef ik voor een magazine voor mensen aan de ‘onderkant’ van de samenleving  en voor een website over milieu en duurzaamheid. En nu ben ik dus de redacteur van Proefdiervrij. Een stem geven aan de ‘ongehoorden’, is wel de rode draad in mijn werk, geloof ik.

Spin in het web

De afgelopen maand was heel intensief. Ik volgde een interne spoedcursus wetenschappelijke onderzoeksmodellen en proefdiervrije methoden, hoorde ik voor het eerst over de Centrale Commissie Dierproeven en de Raad voor Dieraangelegenheden en verdiepte ik mij in relevante wet- en regelgeving en in de geschiedenis en toekomst van Proefdiervrij. Tussen de bedrijven door probeer ik ook nog 4 nieuwe computerprogramma’s onder de knie te krijgen die we hier kantoor gebruiken om met elkaar en de buitenwereld te communiceren. Als ik er zo op terugkijk, krijg ik het er benauwd van. Toch heb ik het helemaal niet zo ervaren.

Dat komt waarschijnlijk door m’n lieve collega’s zonder wie ik dit nooit had kunnen bolwerken. Ik ben door Debby, Saskia, Romy, Angela, Marianne, Eddy, Corrina en mijn kamergenoot Els uitstekend ingewerkt en begeleid. Ook hen moet ik natuurlijk nog beter leren kennen, maar ik voel me al helemaal thuis op mijn nieuwe werkplek. En op een communicatieafdeling zit je altijd als een spin in het web. Heerlijk!

Nieuwe vragen

Het lot van proefdieren gaat me niet in de koude kleren zitten, merk ik. Als ik bijvoorbeeld de aanvragen lees die worden ingediend bij de Centrale Commissie Dierproeven, valt me op dat de dieren in ronde getallen worden besteld. Honderd muizen voor een bepaald onderzoek of 1000 of 2000. De waarde van de individuele muis als dier is dan volkomen weg. Hoe instrumenteel gaan we met dieren om? Wat betekent een dier voor ons? Voor mij zijn het nieuwe vragen. Denken we er wel echt over na? Ik denk het niet. Of laat ik voor mezelf spreken: ik niet of in ieder geval onvoldoende…

Dieren zijn bijzonder

Mijn gedachten gaan terug naar een bijzondere ervaring die ik een paar maanden geleden had met een paard. Voor m’n vorige werk mocht ik me laten coachen door een paard om daar een verhaal over te schrijven. Het werd een memorabele dag. Een paard is een bijzonder sensitief dier dat sterk reageert op gedrag, houding, uitstraling, emoties – aan de oppervlakte of diep weggestopt. Een goede paardencoach kan het gedrag van het paard ‘lezen’ en hierdoor hele verrassende observaties doen. Laat ik het zo zeggen: dat paard had binnen 5 minuten door waar ik al jaren mee worstelde en met het geboden inzicht doe ik tot op de dag van vandaag mijn voordeel. Dat is de bijzondere wereld van dieren. Wat weten we ervan? Zo weinig. Dieren zijn bijzonder en elk dier is bijzonder. Het is goed om ons dat veel vaker te realiseren.

Werken aan proefdiervrije toekomst

Ik zie het als mijn taak om daar in ons magazine en nieuwsbrief en op onze website over te berichten. Dieren hebben hun eigen waarde en zijn niet op de wereld om te dienen als proefdier. Ik vind het mooi dat ik mij elke dag kan inzetten om die droom dichter bij te brengen.

En een droom hoeft het zeker niet te blijven. In de afgelopen maand heb ik al over zoveel inspirerende mensen en oplossingen mogen schrijven, dat ik zeker weet dat de proefdiervrije toekomst in het verschiet ligt.